Fazıl Hüsnü Dağlarca

FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA – AĞIR HASTA

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Tüm sanat dalları düşünüldüğünde muhtemelen en az bilgi sahibi olduğum dal şiirdir.

Ama bana Diyarbakır’da okuduğum ilk okulumdan kalma bir iz olan bu şiir aklıma düştü.

Her aklıma geldiğinde hüzünlenirim.

 

AĞIR HASTA

Üfleme bana anneciğim korkuyorum
Dua edip edip, geceleri.
Hastayım ama ne kadar güzel
Gidiyor yüzer gibi, vücudumun bir yeri.

Niçin böyle örtmüşler üstümü
Çok muntazam ki bana hüzün verir.
Ağarırken uzak rüzgârlar içinde
Oyuncaklar gibi şehir.

Gözlerim örtük fakat yüzümle görüyorum
Ağlıyorsun, nur gibi.
Beraber duyuyoruz yavaş ve tenha
Duvardaki resimlerle, nasibi.

Anneciğim, büyüyorum ben şimdi,
Büyüyor göllerde kamış.
Fakat değnekten atım nerde
Kardeşim su versin ona, susamış.

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir